Het advies wat je van iedereen zal krijgen is rust! Maar hoe houd je rust?

Met rust, wordt vooral bedoeld rust voor je hersensen. Je moet zorgen dat je je hersensen zo min mogelijk gebruikt/belast. Maar ook weer niet te weinig, want dan word je lamlendig. Lastig dus om daar de balans in te vinden.

Daarom spreken ze vaak bij revalidatie over ‘belastbaarheid’. Deze is lager dan normaal en andere mensen. Wat inhoudt, dat alles wat je normaal automatisch doet en tegelijkertijd (bijvoorbeeld inchecken in bus, op knopje drukken voor de deur en uitstappen) is opeens een hele moeilijke opgave geworden.

Rust of belastbaarheid in orde houden betekent:

1. Je grenzen vinden van wat je wel en niet kan;

2. Je dagelijks leven aanpassen aan deze grenzen/nieuwe situatie van belastbaarheid. En dat is lastig want je moet alles opnieuw indelen;

3. Rust voor hersenen betekent weinig prikkels, tv, lezen en computeren is heel belastend voor hersenen. Je denkt en leest en verwerkt informatie tegelijkertijd. Daarvoor spannen je hersenen zich hard in.

Door je hersenschudding wordt je belastbaarheid lager. Dit betekent dat waar je vroeger genoeg energie had om met onverwachte situaties (de trein rijd niet) en negativiteit in je omgeving (conflict met je baas) om te gaan, je beschikbare energie lager is.

In plaats van 100 euro per maand, leef je van 10 euro per maand. En daardoor raak je weer in paniek en dit geeft stress. Waardoor je nog meer energie verbruikt. Helaas kom je er op deze manier in een negatieve spiraal.

Zoek daar hulp bij, zodat je de controle terugkrijgt en op deze manier weer kan ontspannen = herstellen!

Aan het begin (2mnd bij mij*)

Deze fase is fysiek het zwaarst met allemaal klachten (hoofdpijn! Pijn overal! Algehele @#$ De wereld trekt aan je voorbij);

  1. Slaap veel (vooral snachts)
  2. Wandel tussendoor (klein ommetje)
  3. Eet en drink goed

MINIMAAL smartphone gebruik, minimaal whatsapp, minimaal boeken lezen, minimaal tv kijken. Alles doet pijn.

WEL PROBEREN: zacht muziekje luisteren, wandelingetjes, rondlopen, lekker knuffelen met huisdier, spulletjes opruimen.

Boosheid en frustratie op kussen er uit gooien, schreeuwen. Huilen.

Zorg dat je niet alleen bent en dat je altijd iemand kan bellen/ bij je is.  Waarom? Je raakt snel geïsoleerd/depressief.

—————————————————————-

In het midden (2-5 maanden)

de symptomen zijn fysiek minder (lijkt het), maar je loopt continue tegen grenzen aan;

Voel hoe het met je gaat in plaats van om het in hokjes of structuur te gieten. Als je op deze manier leert ‘luisteren naar je lichaam’ leer je je grenzen ontdekken. Het is goed om dingen uit te proberen, maar je moet helaas ook nog vaak constateren dat je je in moet houden. Deze fase was voor mij ook mentaal een uitdaging want je ziet hierdoor ook het verschil heel erg tussen wat je kon en nu kan. Daarnaast is het heel frustrerend om tegen de lamp te blijven lopen.

—————————————————————-

Aan het einde (5-7 maanden)

Ik heb tot 4x toe mogen ervaren dat een waas uit m’n hoofd was na een aantal maanden. Alleen nog wat restklachten en vooral fysiek liep ik dan erg achter en moest ik opbouwen. Ook kwam er een emotionele klap; ik besefte mij in wat voor roes ik heb geleefd! Vreugde en verdriet wisselde bij mij erg af. Dat kwam wel snel in balans want je kan je geluk niet op dat je weer helemaal meedoet!


Na mijn 4e hersenschudding ben ik helaas weer te vroeg aan het werk gegaan en ben ik weer volledig teruggevallen na 9 maanden fulltime gewerkt te hebben. Ik heb toen mijn dagen afgewisseld met slapen en (thuis)werken. Uiteindelijk brak het mij op. Drie jaar later ben ik gelukkig weer hersteld. Hoe ik dat deed, kun je in deze blog lezen.

* dit verschilt echt per persoon, sommigen hebben dit hele proces maar 3 dagen en zijn daarna weer beter ( bij hersenschudding gaat men in principe van uit dat dit herstelt) bij kleine groep 10-15% herstelt het langzaam tot nooit meer. En dan spreek je ook over maanden tot jaren.

Blog at WordPress.com.

%d bloggers liken dit: